22 Female Kottayam എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
22 Female Kottayam എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

വെള്ളിയാഴ്‌ച, മേയ് 04, 2012

ടെസ്സ ആരുടെയൊക്കെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു

22FK റിലീസ് ചെയ്തു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അതുണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള കോലാഹലങ്ങള്‍ ഇത് വരെ ഒടുങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒരു പോര്‍ട്ടലില്‍ അഞ്ചു പോസ്റ്റിലൂടെയുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ അടക്കം സൈബര്‍ ലോകത്തും സോഷ്യല്‍ മീഡിയയിലും അങ്ങോളം ഇങ്ങോളം അതിലെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയേയും, പ്രമേയ ചോരണത്തേയും, അമിതമായ  വയലന്സിനെയും ഒക്കെ പറ്റി രൂക്ഷവിമര്‍ശനങ്ങളാണ് ഉയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊക്കെയായാലും പ്രേക്ഷകരുടെ തിരക്കിനു തീയട്ടരുകളില്‍ കാര്യമായ കുറവൊന്നും വന്നിട്ടില്ല . ഈ അടുത്ത കാലത്ത്  മലയാളത്തില്‍ ഇറങ്ങിയ വേറെ ഒരു സിനിമയും ഇത്രയും ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം . അതിനു മാത്രം എന്താണ് ഈ സിനിമയില്‍ ഉള്ളത് എന്ന് ഞാന്‍ കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ ആയി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു. അത് കൊണ്ടാണ് റിലീസ് ദിവസം തന്നെ ഒരു പോസ്ടിട്ട ശേഷം ഞാന്‍ വീണ്ടും ഈ കുറിപ്പിടാന്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയത്‌.

ആദ്യം നോക്കിയത് ഈ സിനിമയെ പറ്റി രൂക്ഷവിമര്‍ശനം നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നവര ആരൊക്കെയാണ് എന്ന്.  അപ്പോഴാണ്‌ കൌതുകകരമായ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്.  ഇതിലെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയേപറ്റി വേവലാതി പൂണ്ടു വാതോരാതെ വിമര്‍ശനപ്രവാഹം നടത്തുന്നവര്‍ ഏറെയും മലയാളി പുരുഷ കേസരികളാണ്.  ഇതില്‍ രോഷം പൂണ്ടു അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള സ്ത്രീനാമധാരികളില്‍ ആവട്ടെ പലരും പൌരുഷമാര്‍ന്ന നിലപാടുകള്‍ മുന്നെഴുതുകളില്‍ എടുത്തിട്ടുള്ളവരും. അതെന്താണ് ഇങ്ങനെ? ഇനി നമുക്ക് ഈ സിനിമയെ പറ്റി ഉയര്‍ന്നിട്ടുള്ള പ്രധാന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ എടുത്തു ഒന്ന് വേറിട്ട്‌ ചിന്തിച്ചു നോക്കാം. അപ്പോള്‍ ഒരു പക്ഷെ ചിത്രങ്ങള്‍ കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തമാവും.

ഈ സിനിമയുടെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയുടെ ആദ്യ ദൃഷ്ടാന്തമായി പലരും എടുത്തു പറയുന്നത് പ്രതികാരത്തിന്റെ പാതയില്‍ പോവാന്‍ ടെസ്സ തന്റെ ശരീരത്തെ ഡി കെ എന്ന പുരുഷന് ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ അനുവദിച്ചു (കാമവെറിക്ക് കീഴടങ്ങി എന്ന് മറ്റൊരു വേര്‍ഷന്‍). ഇനി അതൊന്നു ടെസ്സയുടെ പക്ഷത് നിന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ.. ടെസ്സ തന്നെ ഡി.കെ ക്ക് തന്നെ ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ അവസരം നല്കിയതാണോ.. അതോ ടെസ്സ ഡി കെ എന്ന കഴുതയുടെ "ഇമോഷണല്‍ വള്‍നേരബിലിറ്റി"യെ തന്റെ പ്രതികാരത്തിനു വേണ്ടി ചൂഷണം ചെയ്തതോ. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഉടമ താന്‍ മാത്രമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവും അതെങ്ങിനെ വേണമെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ടെസ്സ എന്ന വ്യക്തിക്കുണ്ട് എന്നത് കൂടി കൂട്ടിചേര്‍ത്ത് ഒന്നുകൂടി അത് വായിച്ചു നോക്കിയാലോ? അത്പോലെ  സെക്സ് എന്ന പ്രക്രിയക്ക്, കീഴടക്കലും കീഴടങ്ങലും എന്ന രീതിയില്‍ മാത്രം കാണാതെ പല മാനങ്ങളും(dimensions) ഉണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. അതില്‍ ടെസ്സ യാതൊരു ഇമോഷണല്‍ അവശേഷിപ്പും കൂടാതെ ഒരു പണി എടുക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ മാത്രമേ  ഡി കെ യുടെ മുന്നില്‍ പോയപ്പോള്‍ കരുതിയിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് അവളുടെ പക്ഷത്തു നിന്ന് ചിന്തിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാകും. അവിടെ എന്ത് ചൂഷണം... ആര് ആരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. ഡി കെ യുടെ സഹായം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ടെസ്സ സ്ത്രീക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പുരുഷ സഹായം കൂടാതെ സാധിക്കില്ല എന്ന പിന്തിരിപ്പന്‍ ആശയത്തെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതാണ് എന്ന് പറയുമ്പോള്‍, അത് ടെസ്സ ഡി കെയുടെ സഹായം സ്വീകരിക്കുന്നതല്ല, ഡി കെ യെ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് എന്ന് വായിച്ചെടുക്കാനാണ് ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചത്.

പിന്നെ അടുത്തത് ടെസ്സയുടെ സഹോദരി സിറിളിന്റെ "പിന്‍ഭാഗത്തെ" പറ്റി ഒരു കമ്മന്റ് അടിച്ചു, ആ രംഗം അവിടെ വെച്ചു അവസാനിപ്പിക്കാതെ സിറിലിനെ കൊണ്ട് തിരിച്ചു വരുത്തിച്ചു മറു കമ്മന്റ് അടിച്ചു സ്കോര്‍ ചെയ്യാന്‍ അനുവദിച്ചു കൊണ്ട് പുരുഷന്റെ സുപ്പീരിയോരിട്ടിക്ക് അടിവര ഇടുന്നു എന്നുള്ള വിമര്‍ശനമാണ്. അവിടെ അത് സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള ഒരു "വണ്‍അപ്പ്‌മാന്ഷിപ്പ്" പോരാട്ടമായി വായിച്ചെടുക്കുന്നത് തന്നെ വലിയൊരു തമാശയായി തോന്നുന്നു. രണ്ടു സില്ലിയായ വ്യക്തികളുടെ "ചീപ്പ്‌ ത്രില്‍" എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞു വേറൊരു മാനം അതിനെന്തിനു കൊടുക്കണം. പക്ഷെ അവിടെ സിറിള്‍ എന്ന "മാന്യന്‍" വളരെ ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം നിര്‍മിച്ചു വെച്ച തന്റെ സോഫിസ്റികേഷന്റെ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നുന്നതിന്റെ സൂചനകള്‍ നല്‍കുന്ന സീനായാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. അത് നല്‍കുന്ന "വൈബുകള്‍"  പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ ടെസ്സയുടെ നിഷ്കളങ്കതക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നത് വേറെ കാര്യം.

ഇനിയൊന്നു, ടെസ്സ ബലാല്‍സംഘം ചെയ്യപ്പെടുന്ന രംഗം. അത് സ്ത്രീ ശരീരത്തെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന രീതിയില്‍ ആണ്, അല്ലെങ്കില്‍ അമിതവയലന്‍സ് ദൃശ്യമാക്കുന്നതാണ് എന്നൊക്കെയാണ് പലരും ആരോപിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതില്‍ ആദ്യഭാഗത്തില്‍ യാതൊരു സത്യവും ഇല്ല എന്ന് കാണുന്ന സാമാന്യ ബോധത്തോടെ ഉള്ള എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലാകും. ഇനി എന്തിലും ഏതിലും ലൈംഗീകതക്കായി പരതുന്ന കഴുകന്‍ കണ്ണുകളും വികല മനസ്സുകളും അവിടെയും ശരീരവും ലൈംഗീകതയും ഒക്കെ കാണുന്നുണ്ടാവാം. പക്ഷെ ആ രംഗത്തില്‍ വലയന്സിനുള്ള ഊന്നല്‍, പക്ഷെ ടെസ്സയില്‍ ഉളവായ പ്രതികാരവാഞ്ചയുടെ തീവ്രത പ്രേക്ഷകനും അനുഭവഭേദ്യമാവാന്‍ വേണ്ടി സംവിധായകന്‍ മനപ്പൂര്‍വം ഉപയോഗിച്ചതായിരിക്കും. ആ രംഗം എന്റെ മനസ്സില്‍ അവളോട്‌ ഇത് ചെയ്തവരോടുള്ള വെറുപ്പ്‌ തീവ്രമാക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. പക്ഷെ രണ്ടാമതും ടെസ്സ ആക്രമിക്കപെടുമ്പോള്‍ സംവിധായകന്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ രൂപത്തിലേക്ക് ഫോക്കസ് ചെയ്തു മിതത്വം പാലിക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇനി മറ്റൊരു വിചിത്രമായ കാര്യം, നിയമം കൈയ്യിലെടുത്തു കണ്ണിനു കണ്ണ്, പല്ലിനു പല്ല് എന്ന വഴിയെ പ്രതികാര നിര്‍വഹണം നടത്താനൊരുങ്ങുന്ന സാംഗത്യം പല നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയുടെ പല പൂജാരികള്‍ക്കും (അവരില്‍ പലരും മുന്‍പ് കുറിച്ചിട്ടുള്ള അരാചകവാദങ്ങളും നിലപാടുകളും  മറ്റും ഓര്‍മിപ്പിക്കണോ ആവോ?)  പിടിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ്.. ഏത് മുഖ്യധാര സിനിമയില്‍ ആണ് നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെ മാത്രം പ്രതികാര നിര്‍വഹണം നടത്തുന്ന നായികാ നായകന്മാര്‍ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്. അത് പൊട്ടേ, ഇതൊക്കെ എഴുതി കൂട്ടുന്നവന്‍ ഇന്ന് നാട്ടില്‍ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ കണ്ടു മനസ്സ് മരവിച്ചു അമര്‍ഷം അടക്കി ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരനുമായി എപ്പോഴെങ്കിലും സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ... ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോവുന്ന ഇരകള്‍ നേരിടുന്ന, കടന്നു പോവുന്ന അവസ്ഥകളെ പറ്റിയുള്ള അവരുടെ ആകുലതകള്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടോ. അവരില്‍ ഓരോരുത്തരും പറയുന്ന, അല്ലെങ്കില്‍ ചെയ്യണം എന്ന് തീവ്രമായി ആശിക്കുന്ന കാര്യമാണ് ടെസ്സയിലൂടെ അവര്‍ സ്ക്രീനില്‍ കാണുന്നത്. അവിടെ നിയമത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും തുലാസ് അവര്‍ കാണുന്നില്ല. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി സിനിമ സൃഷ്ടിച്ചവരും കാണുന്നില്ല.

ഇനിയവരുടെ പ്രശ്നം പ്രതികാര നിര്‍വഹണം നടത്തുന്നതിനിടയിലും പുരുഷന്റെ മുന്നില്‍ പ്രണയാതുരയായി  മാറുന്ന ടെസ്സയുടെ ഭാവപകര്‍ച്ചകളാണ്... പ്രണയം സ്വിച്ചിട്ടാല്‍ തുടങ്ങുകയും കെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യമായി തോന്നുന്ന അവര്‍ക്ക് ആത്മാര്‍ഥമായി പ്രണയിക്കുന്ന മനസ്സ് മനസ്സിലായിട്ടില്ല. പ്രതികാരം നടത്തുമ്പോഴും വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തു വീഴുന്നത് അവളുടെ മനസ്സിലെ പ്രണയത്തിന്റെ നൈര്‍മല്യം ആണ്. അത് അങ്ങിനെതന്നെ ഒട്ടും മാനിപുലേറ്റ് ചെയ്യാതെ പകര്‍ത്തിയ സംവിധായകന്റെ ഔചിത്യ ബോധം അഭിനന്ദിക്കപ്പെടെണ്ടാതാണ് എന്നതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ആഷിക് അബുവിന് വേണ്ടി വാദിക്കുന്ന വക്കീല്‍ ആയി മാറിയ പോലെ തോന്നുന്നു. പറയാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച ഒരു പ്രാധാന കാര്യത്തില്‍ കുറച്ചു അകന്നു പോയ പോലെ. അത് കൊണ്ട് സിനിമയെ ന്യായീകരിക്കുന്ന ജോലി ഇവിടെ നിര്‍ത്തട്ടെ.... മുഖ്യ വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കാം..

ഈ സിനിമ എന്താണ് ഇത്രയേറെ ആളുകളെ വിറളി പിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഈ സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന തീയറ്ററില്‍ പോയി ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കിയാല്‍ അതിനുത്തരം കിട്ടും. ഇതിനു സമാനമായ പ്രമേയങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്ത സിനിമകള്‍ ഒന്നും കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കാണാന്‍ ഒരവസരം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അത് "കാബറെ ഡാന്‍സര്‍"  ആയിക്കൊള്ളട്ടെ. "ഐ സ്പിറ്റ് ഓണ്‍ യുവര്‍ ഗ്രേവ്‌" ആയികൊള്ളട്ടെ... "ഏക്‌ ഹസീന ഥി" ആയിക്കൊള്ളട്ടെ,  ഇവരൊക്കെ പ്രമേയചോരണം ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടുന്ന ചെക്ക്‌/പോളിഷ് സിനിമകള്‍ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ. ഇത് കാണാന്‍ തീയറ്ററില്‍ എത്തുന്ന സാധാരണക്കാരായ മലയാളി സ്ത്രീകള്‍ അവയൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ മുന്നിലാണ് റീമയുടെ ടെസ്സ വന്നു നില്‍ക്കുന്നത്. ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളിലൂടെ സ്വയം കടന്നു പോവേണ്ടി വരികയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതങ്ങളില്‍ കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്തു, മനസ്സും മനസ്സാക്ഷിയും മരവിക്കുകയും ചെയ്ത പെണ്‍മലയാളത്തിന്റെ മുന്നിലേക്കാണ്‌ ടെസ്സ തന്റെ മുറിവേറ്റ മനസ്സും ശരീരവുമായി കടന്നു വരുന്നത്.  സഹനത്തിന്റെ സീമകള്‍ താണ്ടി കാതങ്ങള്‍ ഏറെ പിന്നിട്ടിട്ടും, തല കുനിക്കപ്പെട്ടു, നിശ്ശബ്ദമായി, തേങ്ങലുകള്‍ അടക്കി പിടിച്ചു,  നീറിപ്പുകയുന്ന നെരിപ്പോടുകള്‍ ഉള്ളിലൊതുക്കി കഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന   അവരുടെ കൈകളിലെക്കാണ് ടെസ്സ തന്റെ മൂര്‍ച്ചയുള്ള സ്കെല്പല്‍ നീട്ടി കൊടുക്കുന്നത്. തങ്ങളുടെ മുറിവേറ്റ മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും വീണ്ടും സമൂഹം കൊത്തി വലിക്കുന്നത് കണ്ടറിഞ്ഞു, ഇതുവരെ നിസ്സംഗരായിരിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്ന അവരുടെ മുന്നിലേക്കാണ്‌ "ആറിന്ചിന്റെ ആണത്തവും" കാട്ടി നടന്നിരുന്ന സിറിലിനെ അടിവയറ്റില്‍ തുന്നിക്കെട്ടുമായി മലര്‍ത്തി കിടത്തിയത്‌. അതാണ്‌ സ്ത്രീപക്ഷവാദികളായി നടിക്കുന്ന ചേട്ടായിമാരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നത്. അവരെ വിറളി പിടിപ്പിക്കുന്നത്... പരിഭ്രാന്തിയോടെ  കീ ബോര്‍ഡില്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ പുറത്തു കൊണ്ടുവരുന്നത്

അവരോടെനിക്കൊന്നേ പറയാനുള്ളൂ ... നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള പേടി വിമര്‍ശനങ്ങളും ആരോപണങ്ങളുമായി വിസര്‍ജിക്കപ്പെടുന്നത് കാണേണ്ടവര്‍ കാണുന്നുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവുന്നും ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസം തീയറ്ററില്‍ വേറൊരു സിനിമ കാണാന്‍ പോയ എന്റെ കണ്മുന്‍പില്‍, ഉണ്ടായപോലെ കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളം ഇങ്ങോളം പ്രദര്‍ശനശാലകളില്‍ സ്ത്രീകളുടെ നീണ്ട നിര ഉണ്ടാവുന്നത്. നിങ്ങള്‍ ഇനിയും പേടിക്കണം. നല്ല പോലെ പേടിക്കണം.. ഇഞ്ചു കണക്കു പറഞ്ഞു ആഘോഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ആ അവയവം നല്ല ബന്തവസ്സായി കെട്ടി പൂട്ടി വെക്കണം. അവളുടെ ക്ഷമയുടെ പരിധിയാണ് ഇത് വരെ നിങ്ങള്‍ കണ്ടത്. ഇനി കാണാന്‍ പോവുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ഇതിലും രൂക്ഷമാവാന്‍ പോവുന്ന അവരുടെ പ്രതികരണങ്ങളും....

വെള്ളിയാഴ്‌ച, ഏപ്രിൽ 20, 2012

കോട്ടയത്ത്‌ ഒരു ഹസീന ഉണ്ടായിരുന്നു

പകല്‍ സമയം അടുപ്പില്‍ തീ പുകയനുള്ള വക കണ്ടെത്താനുള്ള പാടും... വൈകുന്നേരം ടി വിക്ക് മുന്നിലെ ഐ പി എല്‍ നേരം കൊല്ലലും മൂലം വല്ലപ്പോഴുമുള്ള "കുത്തി കുറി" ആഴ്ചയിലൊരിക്കല്‍ പടച്ചുവിടുന്ന "റിവ്യൂ"കള്‍ മാത്രമായി ചുരുങ്ങി എന്നറിയുന്നുവെങ്കിലും... കാര്യമായിട്ടെന്തെങ്കിലും എഴുതാന്‍ വേണ്ട സര്‍ഗശേഷിയുടെയും ഭാവനാവിലാസത്തിന്റെയും, അനുഭവസമ്പത്തിന്റെയും ദാരിദ്ര്യം ഒരു റിവ്യൂ എന്ന് പേരിട്ടു വിളിക്കാവുന്ന ഒരു സാധനം (?) ചുട്ടെടുക്കാന്‍ എന്നെ ഇതാ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.. തുടര്‍ന്ന് സഹിക്കുക ....

ആദ്യമേ തന്നെ ഇത് പറയട്ടെ.. ഓരോ തവണ കാണുമ്പോഴും ചെറിയ രീതിയിലെങ്കിലും പുരോഗതി ഉണ്ടാവുന്ന ചില സാധനങ്ങള്‍  മലയാള സിനിമയില്‍ ഈ ശനിയുടെ അപഹാരകാലത്തിലും ഉണ്ട് എന്നൊരു തോന്നല്‍ ഉള്ളിലെങ്ങോ ഈ സിനിമ ബാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്... അതിലൊന്ന് റീമ കല്ലിങ്ങല്‍ എന്നാ നടിയുടെ അഭിനയശേഷി ആണ്  തികച്ചും നിര്‍വികാര പരബ്രഹ്മമായി തുടങ്ങി, അമിതാഭിനയതിന്റെ പരകോടികള്‍ തൊട്ടു തഴുകി, ഈ പെണ്‍കുട്ടി ഒടുവില്‍ തന്റെ പക്വതയാര്‍ന്ന അഭിനയത്തോടെ, ഒരു സിനിമ നെടുനീളം കൈയ്യടക്കത്തോടെ ചുമലിലേറ്റാം എന്ന നിലയിലെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഈ സിനിമ കണ്ടിറങ്ങുന്ന സാധാരണ പ്രേക്ഷകര്‍ നിസ്സംശയം പറയും. അത്പോലെ തന്നെയാണ് ഫഹദ് ഫാസിലിന്റെ ഭാവപകര്ച്ചകളും. സിറിളിന്റെ രണ്ടു മുഖങ്ങളില്‍ പകര്‍ന്നാടുമ്പോള്‍ യാതൊരു വിധത്തിലുള്ള അലോസരവും ഈ രണ്ടാം വരവുകാരന്‍ തോന്നിപ്പിച്ചില്ല  എന്നതും എടുത്തു പറയേണ്ടത് തന്നെയാണ്. പ്രതാപ് പോത്തന്‍, സത്താര്‍, ടി ജി രവി.. ഫഹദിനെയും റീമയെയും കൂടാതെ ഈ സിനിമയില്‍ ആകെയുള്ള മറ്റു  മൂന്നു പരിചിത മുഖങ്ങളും  തങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിയ റോളുകള്‍ ആവും വിധം ഭംഗിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്


കണ്ടു മടുക്കാത്ത കാഴ്ച്ചവട്ടങ്ങലേക്ക് കാമറക്കണ്ണുകള്‍ തുറന്നിട്ട്‌, മിഴിവും ഓജസ്സും ഉള്ള  ദൃശ്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കി, "ഡാര്‍ക്ക് ജോണറില്‍"  പെടുത്താവുന്ന ഈ ചിത്രത്തിലും ഒരു പ്രസാദാത്മകത ക്യാമറ കൈകാര്യം ചെയ്ത ഷൈജു ഖാലിദ്‌ സമര്‍ത്ഥമായി  ഒതുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ടെസ്സയും സിറിളും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം വികസിക്കുന്ന ഗാനരംഗത്തിലെ ചില ഫ്രെയിമുകള്‍ മലയാളത്തില്‍ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കണ്ടിട്ടുള്ളതില്‍ വെച്ചു ഏറ്റവും റൊമാന്റിക് ആയ വിഷ്വലുകള്‍ ആയി എനിക്ക് തോന്നി... കോടികള്‍ മുടക്കി കാസനോവകള്‍ ഉണ്ടാക്കി എടുക്കുന്ന "ചലച്ചിത്ര പ്രതിഭകള്‍" ഈ ചിത്രത്തിന്റെ സാങ്കേതിക തികവ്  കണ്ടു പഠിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം... എഡിറ്റിംഗ്, ശബ്ദ മിശ്രണം, സംഗീതം, വേഷവിതാനം. കലാ സംവിധാനം... ഇവയെല്ലാം ഉന്നത നിലവാരം പുലര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. "ചില്ലാണേ..." എന്ന ഗാനം തീയറ്ററില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നേരം ഏറെയായിട്ടും എന്റെ ചുണ്ടില്‍ നിന്നും... കാതില്‍ നിന്നും ഇതുവരെ വിട്ടു പോയിട്ടില്ല

നമ്മുടെ സാമാന്യ ബുദ്ധിയെ വലിയ തോതില്‍ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന സീനുകള്‍ പരമാവധി ഒഴിവാക്കാന്‍ ആഷിക് അബുവിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും കാര്യമായ ശ്രമം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചിത്രത്തില്‍ ഉടനീളം, പതിവ് ക്ലീഷേകള്‍ കാര്യമായി അദ്ദേഹം കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ല എന്നത് അഭിനന്ദിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം തന്നെയാണ്. ഒന്ന് രണ്ടു രംഗങ്ങളില്‍ പക്ഷെ നിയന്ത്രണം കൈവിട്ടു പോയിട്ടുണ്ട് എന്നതും പറയാതിരിക്കാനാവില്ല. ജയിലിലെ പ്രസവ രംഗത്തില്‍ ടെസ്സ ഇരുത്തം വന്ന ഒരു നര്സിനു ചേരാത്ത പാനിക് ആണ് കാണിച്ചിരുന്നത്... അത് പോലെ തന്നെ സുബൈദയുടെ സഹോദരനിലൂടെ ഒരു തമാശ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന വിഫല ശ്രമം... ഇങ്ങനെയൊക്കെ പൊട്ടും പൊടിയും എല്ലിന്‍ തുണ്ടുകളും ഒക്കെ സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണത്തില്‍ ഈ സിനിമയിലും കണ്ടെത്താന്‍ സാധിക്കുമെങ്കിലും ഈ കോട്ടയത്തെ പെണ്‍കുട്ടി,  "കരി മൂര്‍ഖന്മാര്‍" ചീറി വിലസുന്ന മലയാള സിനിമ എന്ന പടുകുളത്തില്‍ ഒരു അല്ലിയാമ്പല്‍ പൂവ്  തന്നെയാണ്...

അതിവായന നടത്തി ജാതി, മത, ലിംഗ, രാഷ്ട്രീയ, സത്വ, അസ്തിത്വ പ്രശ്നങ്ങളെ പറ്റി നേരമ്പോക്കിന് സിനിമ കാണുന്ന ഞാന്‍ വലുതായി ഒന്നും വ്യാകുലപ്പെടുന്നില്ല. ഇനി വേണമെങ്കില്‍ ഒരു കുന്നായ്മ പറയുക ആണെങ്കില്‍ എട്ടൊമ്പത് കൊല്ലം മുമ്പ് കണ്ടു പോയ "ഏക്‌ ഹസീന ഥി" എന്ന ശ്രീരാം രാഘവന്റെ (സയിഫ്, ഊര്‍മിള) ചിത്രത്തിന്റെ പല രംഗങ്ങളും അടാപ്റ്റ്  ചെയ്തു  ഈ ചിത്രത്തില്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്... പക്ഷെ അവിടെയും തങ്ങളുടേതായ മൂല്യം കൂട്ടി ചേര്‍ക്കാന്‍ ഇതിന്റെ ശില്‍പികള്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നും പറയണം. ഇനി അടിച്ചു മാറ്റിയതില്‍ എന്ത് കാര്യം എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട് ഒരു വാക്ക് - "ഏക്‌ ഹസീന ഥി" എന്ന സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്ത ശ്രീരാം രാഘവന്റെ അതിലും മികച്ച ഒരു സൃഷ്ടിയാണ് "ജോണി ഗദ്ദാര്‍" എന്ന ചിത്രം... അതില്‍ നിന്നാണ് ശ്രീ സിബി മലയില്‍ തന്റെ "ഉന്നം" പിടിച്ചത് (അത് സിബി മലയിലിന് ഉന്നം പിഴച്ചതോ)... അതും ഈ സിനിമയും കൂടി ഒന്ന് താരതമ്യം ചെയ്തു നോക്കൂ അപ്പോള്‍ മനസ്സിലാവും കോപ്പി അടിക്കുമ്പോള്‍ എങ്ങിനെ അടിക്കണം എന്ന്.

ഇന്നലെ രാത്രി തിരക്കിട്ടെഴുതിയപ്പോള്‍ വിട്ടു പോയ ചില കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി മനസ്സില്‍ തോന്നിയപ്പോള്‍ കൂട്ടി ചേര്‍ക്കുന്നു : ഈ സിനിമ നടത്തിയ ഏറ്റവും സുപ്രധാന നിരീക്ഷണം ആണ് ബാലരമയില്‍ രാജുവും രാധയും സഹോദരീ സഹോദരന്മാര്‍ ആണ് എന്ന് ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല എന്നത്. അത് ടി ജി രവി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് ശരിയാണല്ലോ എന്ന ഒരു  തോന്നല്‍ ഉണ്ടായത്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ വായിച്ച മായാവിയുടെ കഥകളിലൂടെ ഒന്ന് പരത്തി നോക്കി...എവിടെയെങ്കിലും... അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ. എന്തായാലും ഇനി ബാലരമ എവിടെ കണ്ടാലും ഒന്ന് മറച്ചു നോക്കാതിരിക്കില്ല, കുറച്ചു കാലത്തേക്കെങ്കിലും... അത് പോലെ തന്നെ ഇതിന്റെ സുന്ദരന്‍ ക്ലൈമാക്സ്... പരമ്പരാഗത രീതിയായ പ്രതികാരം നടത്തി മംഗളഗാനം പാടി തിരശീല ഇടുന്ന കീഴ്വഴക്കത്തെക്കാള്‍ എത്രയോ നന്നായിട്ടുണ്ട്, അര്‍ദ്ധ:വിരാമത്തിലുള്ള ഈ ഒരു പരിണാമം. റീമ പറഞ്ഞു വെയ്ക്കുന്ന അവസാനത്തെ ആ ഒരു ഡയലോഗ് ഒരു ക്വെന്റിന്‍ ടാരെന്‍ടീനോ ഫീല്‍ കൊടുത്തിട്ടും ഉണ്ട് ..  ടെസ്സ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌ ...അവിടെ അങ്ങ് ക്യാനാഡായില്‍...


 ഒരു വാക്ക്: പല "കുടുംബ ചിത്രങ്ങളിലും" കാണുന്ന പോലെ അസഭ്യവും അശ്ലീലവും കഥയ്ക്ക് വേണ്ടുന്നതല്ലാതെ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും കുട്ടികളെ കൂട്ടി ഈ ചിത്രം കാണാതിരിക്കുന്നതാണ് നന്ന്